Γιατί γονατίζουμε τρεις φορές στον Εσπερινό της Πεντηκοστής;

«Θεέ μου…Είμαι πεσμένος… Σήκωσέ με. Ανάστησέ με. Σώσε με!…»
Κατά την «έσχατη» και «μεγάλη» και «σωτήρια» ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την οποία μας αποκαλύφθηκε και προσκυνούμε και δοξάζουμε το μέγα μυστήριο της Αγίας και Ομοουσίου και Ζωοποιού και Αδιαιρέτου και Ασυγχύτου Τριάδας, του Ενός και Μοναδικού Θεού. του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμέσως μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, τελούμε τον «Εσπερινό της Γονυκλισίας», κατά τον οποίο ψάλλουμε ύμνους αφιερωμένους κατ’ εξοχήν στο Πανάγιο Πνεύμα, το τρίτο Πρόσωπο της Τρισηλίου Θεότητας, που είναι «φως και ζωή και ζώσα πηγή νοερά. Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, αγαθόν, ευθές, νοερόν, ηγεμονεύον, καθαίρον τα πταίσματα, Θεός και θεοποιούν, πυρ εκ πυρός προϊόν, λαλούν, ενεργούν, διαιρούν τα χαρίσματα».

Τον Κήρυκα της Πίστεως Ψάλλει ο Γεώργιος Σύρκας

Η ΑΓΙΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗ

Ο χώρος στον οποίο προετοιμάζονται τα Τίμια Δώρα και μνημονεύονται οι ψυχές ονομάζεται Αγία Προσκομιδή. Αφού λοιπόν ενδυθούν τα άμφια τους ο διάκονος και ο ιερέας έτσι λαμπεροί σαν ουράνιοι άνθρωποι ξεκινούν την προσκομιδή.
Όλο αυτό το μέρος της Ακολουθίας σκοπό έχει την προετοιμασία των αναγκαίων για την Θεία Ευχαριστία. Καθώς η τελετή της προσκομιδής δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προετοιμασία της Λειτουργίας, η Εκκλησία τη συνέδεσε με την ανάμνηση των πρώτων χρόνων της ζωής του Χριστού, τότε που Εκείνος προετοιμαζόταν για το έργο Του, για τα πάθη και τον θάνατό Του. 
Η προετοιμασία αυτή γίνεται μέσα στο ιερό με τα βημόθυρα και τα βήλα κλειστά, μακριά από τα μάτια των πιστών, όπως μυστικά ετοιμαζόταν ο Χριστός τα πρώτα χρόνια της επίγειας ζωής Του για τη δημόσια δράση Του.

Πότε κάνουμε και πότε δεν κάνουμε το σταυρό μας

Κάνουμε το σταυρό μας:

1. Μόλις ανάψουμε το κερί μας.
2. Όταν μπαίνουμε στους Ιερούς Ναούς και όταν βγαίνουμε από αυτούς.
3. Στην αρχή κάθε ακολουθίας.
4. Σε κάθε Τριαδική εκφώνηση.
Δηλαδή κάθε φορά πού θα λέγεται ή θα ψάλλεται το: «Δόξα Πατρί

 και Υιώ και Αγίω Πνεύματι», ή όταν ακούγεται το «... του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...».

Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Προκοπίου Μεγαλομάρτυρος, Θεοφίλου του Μυροβλήτου

Γ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Προκοπίου Μεγαλομάρτυρος, Θεοφίλου του Μυροβλήτου

Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Τά  χρόνια  στά  ὁποία ζοῦμε,  χρόνια δύσκολα καί γεμάτα ἄγχη, προβληματισμούς καί φοβίες, τόν ἄνθρωπο πού θέλει νά σκέπτεται καί ὄχι ἀπλῶς νά παρατηρεῖ, τόν ὁδηγούν πολύ κοντά στό νά ξαναβρεῖ μέσα του τήν ἀλήθεια καί νά ἀντιληφθεῖ πώς ὁ δρόμος τόν ὁποῖον ἀκολούθησε καί συνεχίζει νά ἀκολουθεῖ μέχρι σήμερον  ἡ ἀνθρωπότης, είναι ὁ δρόμος ὁ ἀντίθετος ἀπό αὐτόν τόν ὁποῖον,

«ΠΕΠΡΑΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ»

Ὅπως ὑπάρχει ζωή σωματική, ὑπάρχει καί πνευματική ζωή. Καί ὅπως ἔχει τό σῶμα ζωή καί ζῆ, ἔτσι καί ἡ ψυχή πρέπει νά ἔχη ζωή γιά νά ζῆ...