ἀποτέφρωση

Στοχασμός, θλίψη καὶ ἀποτέφρωση

Ἐπιστολή στὴν ἐφημερίδα Καθημερινή τῆς 6/11/2019

Κύριε διευθυντά

Είμαι μια μοναχή της Ιεράς Μονής Οσίου Παταπίου, που επί 55 χρόνια της πολύτιμης ζωής μου αφιέρωσα για να ζήσω μια άλλη ποιότητα ζωής. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα, ο Θεός γνωρίζει – όμως, έχω μέσα μου μια πληρότητα για ό,τι προσπάθησα.

Με έκπληξη είδα στο «Κ» της κυριακάτικης «Καθημερινής», 13ης Οκτωβρίου, αφιέρωμα, και με εξώφυλλο μάλιστα, στο «αρχιτεκτονικό θαύμα» όπως το αποκαλείτε του πρώτου αποτεφρωτηρίου στην Ελλάδα.
Είσθε ένας αξιοπρεπής δημοσιογράφος, με παιδεία και σας ερωτώ: Αυτό είναι το πολιτιστικό αποκορύφωμα του ανθρωπίνου προσώπου ή ο εξευτελισμός; Το σώμα του ανθρώπου δεν είναι βιομηχανικό κατάλοιπο, που το φτιαρίζεις σαν απόβλητο. Ο άνθρωπος είναι, αν το πιστεύετε, «εικόνα και ομοίωσις Θεού» και αξίζει τιμής, σεβασμού και αξιοπρέπειας, ακόμη και στον θάνατό του. Πηγαίνετε στα ενδότερα του «κοσμήματος» να φρίξετε με την όλη διαδικασία και να φτύσετε ακόμη και το νερό που πίνετε. Ακόμη και το σκυλί σου το θάβεις στην άκρη του κήπου σου, και έχεις γι’ αυτό δύο δάκρυα.
Λυπηθήκατε τις κάποιες χιλιάδες που ξοδεύουν κάποιοι γι’ αυτήν την απεχθή διαδικασία αναζητώντας την αλλού. Δεν άκουσα να λυπάται κανείς για τα εκατομμύρια που δίδονται στις εκτρώσεις, στην κραιπάλη, στα ναρκωτικά, στα «καλλυντικά», στη μόδα, στους οίκους ανοχής, στους πολέμους, στην προσφυγιά, στις σφαγές, στις βρώμικες συναλλαγές, στην προσπάθεια κάποιων ισχυρών, για να είναι πιο δυστυχισμένος ο κόσμος.
Τι υποκρισία! Οχι δική σας, αλλά αυτής της παραπαίουσας κοινωνίας στη δύστυχη Ελλάδα όπως την κατήντησαν σήμερα.
Μια χώρα χωρίς παιδεία, χωρίς ηθικές αξίες, χωρίς ιδανικά. Ο,τι διεστραμμένο και ανώμαλο είναι πρόοδος στους «καθυστερημένους» Ελληνες χωρίς Θεό, και κανείς δεν διαμαρτύρεται, ούτε προσμετράει το κόστος· η βία και η αναρχία είναι δημοκρατία και ο άκρατος υλισμός θεότης, στο τίποτα της υπάρξεώς μας.
Δεν με ενοχλεί τόσο η άποψίς τους, αν και αποκρουστική, ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος και εκφράζει τον ψυχισμό του, υγιή ή αρρωστημένο, με τις πράξεις του. Με ενοχλεί η άποψις, ότι ήμασταν οπισθοδρομικοί και ξαφνικά, επιτέλους, προοδεύσαμε και γίναμε πολιτισμένοι.
Υπάρχουν στη χώρα μας δύο κάστες πολιτών: οι προοδευτικοί κουλτουριάρηδες, που δικαιούνται επιδεικτικής απόψεως στα μέσα ενημερώσεως, και τα ταπεινά «υπόλοιπα επικρατείας», που κάνουν το «λάθος» να κάνουν τον σταυρό τους.
Μην ξαναπάει κανείς στο Αουσβιτς, ούτε πουθενά αλλού για να θυμώσει και να «φρίξει» με τα κρεματόρια των ναζί. Σε 70 χιλιόμετρα μόνο, μπορεί να διαβάσει τη «φρικτή» ιστορία της ανθρωπότητος και να «μισήσει» τα θηρία που την κατέφαγαν. Μόνο 70 χιλιόμετρα τζάμπα! Αλλά εκεί στη Ριτσώνα δεν είναι Αουσβιτς, είναι «πολιτισμός» στο αρχιτεκτονικό αυτό θαύμα, δεν είναι ναζί, έχει και αναψυκτήριο, να ξεχάσουν τον πόνο τους, και τον εαυτό τους τον ίδιο, αφού ξεφορτώθηκαν πανεύκολα τον νεκρό, δεν λερώθηκαν καν να σκύψουν στον τάφο του. Θλίψις, οργή, απέχθεια για το πώς κατήντησε το έσωθεν του Ελληνα.
Ο Χριστός αργεί! Δεν χωράει στη ζωή μας, μας καθυστερεί από την κούφια καθημερινότητά μας. Ο Χριστός και η Εκκλησία του δεν αναζητεί πελάτες. Αγάπη αποζητεί από καθαρή καρδιά, «ότι αυτός πρώτος ηγάπησε τον κόσμον».
Σας ζητώ συγγνώμη και ευχαριστώ για τη δημοσίευση της επιστολής μου.
Δεν είναι οργή. Είναι θλίψις γι’ αυτήν τη θολωμένη, δύστυχη Ελλάδα, που χαίρεται μόνο γιατί έμεινε στον «πολιτισμό» του ευρώ!

ΙΟΥΣΤΙΝΑ, Μοναχή

Πηγή: Ἐπιστολή στὴν ἐφημερίδα Καθημερινή τῆς 6/11/2019

https://youtu.be/BHBaCZ3slis

«Πολλοί εἰσί κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί»

 «Πολλοί εἰσί κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί»

Πολύ ἐνδιαφέρον παρουσιάζει ἡ μελέτη τῆς τακτικῆς, τήν ὁποίαν ἀκολούθησε ὁ Κύριος κατά τό τριετές διάστημα τῆς δημοσίας δράσης Του, εἰς τό διδακτικόν Του ἔργον.
Καί εἶναι δυνατόν πολλά νά διδαχθοῦμε ἀπό τήν μελέτη αὐτή, πολύ χρήσιμα γιά τόν ἀγώνα τῶν δυσκολων ἡμερῶν μας.
Τό παράδειγμα, ἄλλωστε, τοῦ Κυρίου ἀκολούθησαν καί οἱ Ἀπόστολοι καί ὁλόκληρη ἡ μετ᾿ αὐτούς Ἐκκλησία. 

Ὁ Κύριος, καθώς μᾶς πληροφοροῦν οἱ ἱεροί Εὐαγγελισταί, ἄρχισε τό κήρυγμά Του, τοῦ ὁποίου περίληψις εἶναι τό «Μετανοεῖτε, ἤγγικε γάρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν», δημόσια, πρός τό πολύ πλῆθος καί δέν παρέλειπε εὐκαιρία, κατά τήν ὁποία μποροῦσε νά ἐπικοινωνήσει πρός τόν λαόν, εἴτε στίς συναγωγές, εἴτε στόν Ναό τῶν Ἱεροσολύμων, εἴτε εἰς τό ὕπαιθρον, γιά νά ἀναγγείλει τό εὐαγγέλιόν Του.

Γνώριζε ὅμως ὁ Κύριος προφανῶς τήν ἀστάθεια καί τό εὐμετάβλητο τῆς ψυχολογίας τοῦ πλήθους, μερικές φορές μάλιστα καί διέκρινε καθαρῶς ὑλικά καί κοσμικά ἐλατήρια, στήν προθυμία ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔτρεχαν ὀπίσω Αὐτοῦ.
Τό έρώτημα τό ὁποῖον ἀπηύθυνε εἰς τούς μαθητάς Του: «Τίνα μέ λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» καί ἡ κατηγορηματικότητα μέ τήν ὁποία ὡμίλησε πρός τό πλῆθος, πού Τόν ἠκολούθησε μετά τό θαῦμα τῶν πέντε ἄρτων, ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Κύριος ἀπηυθύνετο μέν πρός τό πλῆθος καί τόν πολύν ὄχλον, περίμενε ὅμως ὅτι θά γίνη ἀκουστός πράγματι, μόνον ἀπό τούς «ἐκλεκτούς».
Τήν ἔννοια δέ ἀκριβῶς αὐτή ἐκφράζει καί τό συμπέρασμα τό ὁποῖο ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἐξήγαγε ἐκ τῆς παραβολῆς τού βασιλικοῦ γάμου, «Πολλοί εἰσί κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί».
Πρός τούς «ἐκλεκτούς» αὐτούς ἔδειξε πάντοτε ἰδιαίτερη προτίμηση ὁ Χριστός.
Ὁ ὅμιλος τῶν Ἑβδομήκοντα μαθητῶν, ἡ μικρή ὁμάδα τῶν δώδεκα Ἀποστόλων καί μεταξύ αὐτῶν ἡ τριάς Πέτρου, Ἰακώβου καί Ἰωάννου καί πέριξ ὅλων αὐτῶν ἡ συντροφιά τῶν οἰκογενειακῶν φίλων καί τῶν εὐσεβῶν γυναικῶν καί τῶν κρυφῶν μαθητῶν Του, δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ὁμάδες ἐκλεκτῶν, πρός τούς ὁποίους ὁ Κύριος ἀπηυθύνετο ἰδιαιτέρως καί διατηροῦσε ἰδιαίτερες σχέσεις, ἀναλόγως τῶν προσόντων καί τῶν ἀναγκῶν τοῦ καθενός, μέ τόν σκοπόν νά καταρτίση πυρῆνας τῆς Ἐκκλησίας Του. Μεταξύ δέ αὐτῶν ὄλων, ἐξέχουσα ὅλως διόλου θέσιν κατεῖχε εἰς τὴν εὔνοιαν τοῦ Διδασκάλου καὶ τὴν ἰδιαίτερη Αὐτοῦ προσοχή, ὁ μαθητής «Ὅν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς», ὁ ὁποῖος καὶ χρησίμευσε ὡς ὁ ζωντανότερος κῆρυξ τῆς περί τοῦ Χριστοῦ θεολογίας καί τῆς ἀγάπης.

***

Δέν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ Χριστιανική Πίστις εἶναι μόνον γιά τόν ὄχλο καί ὅτι δῆθεν ἐνδιαφέρεται νά ἀποκτήση ὁσουσδήποτε καί ὁπωσδήποτε ὀπαδούς.
Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀκολουθεῖ τό παράδειγμα τοῦ θείου ἱδρυτοῦ της, καί ἀπευθύνεται πρός πάντας, χωρίς διακρίσεις ἐξωτερικές, διότι δέν εἶναι διά τόν Χριστόν προσόντα ἀληθινά, ἐκεῖνα τά ὁποῖα ὁ κόσμος χαρακτηρίζει ὡς προσόντα.
Ὑπῆρξε ὅμως ἀπολύτως ἐκλεκτική ἡ Ἐκκλησία μας, ὡς πρός τό βαθύτερο ποιόν τῶν πιστῶν της. Καί ὄχι μόνον ἀπαιτοῦσε μεγάλη δοκιμασία καί συστηματική καί ἐπίπονη κατήχηση διά τούς μέλλοντας νά εἰσαχθοῦν εἰς τούς κόλπους της, ἀλλά καί πρός τούς ἤδη πιστούς συμπεριεφέρθη μέ μεγάλη αὐστηρότητα.
Στήν ἐποχή δέ, κατά τήν ὁποίαν, ἡ ἐξομολόγηση δέν ἦταν ἀπλῶς τύπος, ἡ μετάδοσις τῶν θείων Μυστηρίων δέν ἐθεωρεῖτο ὡς κάτι μικρό καί ἡ ἐξουσία τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας ἦτο πραγματική, οἱ πιστοί ὑφίσταντο τήν πειθαρχίαν ἡ ὁποία ἐπεβάλλετο εἰς τούς μετανοοῦντας καί τά κοινωνοῦντα μέλη τῆς Ἐκκλησίας εἶχαν πραγματική συνείδηση τῆς εὐθύνης των. Ἔστω καί ἄν ἦτο Αὐτοκράτωρ ὁ ἄξιος τοῦ ἐπιτιμίου, ὁ Ἐπίσκοπος εἶχε τό θάρρος νά τοῦ κλείση κατά πρόσωπον τήν θύραν τοῦ Ναοῦ.

Δυστυχῶς στίς ἡμέρες μας ἡ ἰδέα τῆς ἀπεριορίστου συγκαταβάσεως καί ἡ κατάχρησις τῆς οἰκονομίας, τόν μέν Κλῆρο ἀποστερεῖ μερικές φορές τῆς συναισθήσεως τῆς ἱερατικῆς εὐθύνης, τόν δέ λαό ἐνθαρρύνει συνήθως στήν περιφρόνηση καί τήν καταπάτηση τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ.
Ἀκούσαμε πολλές φορές νά λέγεται, ὅτι πρέπει πάση θυσία νά συγκρατήσωμε τό πλῆθος, ἔστω καί ἄν ὑποχωρήσωμε στόν τρόπον, μέ τόν ὁποῖον προσέρχεται στά θεῖα Μυστήρια!
Ὄχι, δέν εἶναι αὐτό πρόνοια ὑπέρ τῆς σωτηρίας τοῦ ποιμνίου, ἀποτελεῖ προδοσία τῶν ἱερωτάτων μυστηρίων καί μάλιστα προδοσία, ἡ ὁποία καί τόν Κλῆρο ἐξευτελίζει καί τό ποίμνιο περισσότερο ζημιώνει.
Δέν ἔχει ἀνάγκη ὁ Χριστός ἀπό ὀπαδούς τῆς κακῆς ὥρας, οὔτε ἡ Ἐκκλησία περιμένει νά θριαμβεύση μέ τήν ὀχλοκρατία.
Καθῆκον μας εἶναι νά ἐνδιαφερθοῦμε γιά τά πλήθη ἀλλά ταυτοχρόνως εἶναι ἀνάγκη νά περισώσωμε τούς ἐκλεκτούς καί ἡ ἀνοχή τῆς ἀταξίας χάριν τῶν πολλῶν, δέν συντελεῖ καθόλου στήν ἐμψύχωση τῶν στελεχῶν τῆς Ἐκκλησίας.
+Ἀρχ/της Εὐθύμιος Μπαρδάκας

Η φωτογραφια :
Σε παρεκκλησι της Ιερας Μονης Χοζεβά

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΜΠΑΡΔΑΚΑ

ΟΠΟΥ ΕΠΙΣΚΙΑΣΕΙ Η ΧΑΡΙΣ ΣΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΕ... Ηχος Πλ.Α'

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ Ι.Ν.ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΟΔΗΓΟΙ ΤΥΦΛΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ?

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ 0Ι ΟΔΗΓΟΙ ΤΥΦΛΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος σε Οικουμενιστικό Εσπερινό στο Παπικό Αββαείο Notre-Dame de Saint-Rémy στο Rochefort

Τι αναφέρει η ανακοίνωση της Ι.Μητροπόλεως Βελγίου

Επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Αββαείο Notre-Dame de Saint-Rémy στο Rochefort

Η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, το απόγευμα της 12ης Νοεμβρίου 2019, επισκέφθηκε το Ρωμαιοκαθολικό Αββαείο της Παναγίας Notre-Dame de Saint-Rémy στο Rochefort. Τον Παναγιώτατο θερμώς υποδέχθηκε, επικεφαλής της αδελφότητας της Μονής, ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος κ. Gilbert Degros μαζί με πλήθος πιστών, φίλων και επισκεπτών της Μονής. Παρόντες στην υποδοχή ήταν και ο Ηγούμενος της Μονής του Chevetogne Dom Lambert De Vos μαζί με τους τρεις προκατόχους του και όλη την αδελφότητα της Μονής του, ο Πανοσιολογιώτατος Ηγούμενος της Μονής του Maredsous κ. Bernard Lorent, καθώς και άλλοι Ηγούμενοι και Ηγούμενες γειτονικών Μονών όπως και από την Γαλλία.

Ακολούθησε ο Εσπερινός κατά τον λατινικό ρυθμό στο Καθολικό της Μονής. Στην διάρκεια του Εσπερινού ο χορός της αδελφότητας του Chevetogne έψαλε ύμνους στην ελληνική και στην σλαβονική.

Στην συνέχεια ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος Gilbert Degros προσφώνησε εγκαρδίως τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη ευχαριστώντας για την τιμητική Του παρουσία στην Μονή και ο Οικουμενικός Πατριάρχης αντιφώνησε καταλλήλως εκφράζοντας την χαρά του για την παρουσία του εν μέσω αδελφών χριστιανών στο ιστορικό Αββαείο του Rochefort στο οποίο από αιώνες δοξολογείται το όνομα του Ιησού Χριστού και της Παναγίας Μητέρας Του, στην οποία είναι αφιερωμένη η Μονή και εξήρε την κοινοβιακή ζωή της Μονής. Μονής, η οποία δεν κλείνεται στον εαυτό της αλλά ανοίγεται φιλάνθρωπα στον κόσμο. Επιπλέον, ευχαρίστησε τον Ηγούμενο για τις αδελφικές σχέσεις και την σημαντική βοήθεια την οποία προσφέρει η Μονή του στην Ιερά Μητρόπολη Βελγίου.

Τέλος, o Οικουμενικός Πατριάρχης προσέφερε στον Καθηγούμενο έναν ξυλόγλυπτο Σταυρό επενδυμένο με ασήμι και ο Καθηγουμένος της Μονής του Rochefort δώρισε στον Οικουμενικό Πατριάρχη μία πολυτελή δερματόδετη Βίβλο, αντίγραφο Βίβλου του 14ου αιώνα.

Ακολούθησε δεξίωση σε αίθουσα της Μονής.

ΣΕΛΙΓΟ ΜΗΝ ΞΑΦΝΙΑΣΤΟΥΜΕ ΑΝ ΔΟΥΜΕ ΝΑ  
ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ, 
"ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ" ΚΑΙ ΑΛΛΟΘΡΉΣΚΩΝ  ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ 

https://aktines.blogspot.com/2019/11/notre-dame-de-saint-remy-rochefort.html?m=1

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ

Όσο μας το επιτρέπει η Χάρη Της, κάθε πρωί στόν Όρθρο, εδώ στό Λιμανι Της, στόν Τσακό Αγίας Παρασκευής, με τήν Ακολουθία του Αγίου της ημέρας, ψάλλουμε και τους Ύμνους στό Ονομά Της :

Καί μόνον αδόμενον τό Πανάγιόν Σου όνομα, θανάτου εξάγει πικροτάτου......

Ἡ Παναγία μας, εἶναι βέβαιον πώς καταγράφει τήν παρουσία καί τήν προσευχή ἑνός ἑκάστου στό Ναό Της καί πώς στέλνει τήν Εὐλογίαν της σέ ὃλους.

Ἡ Χάρις της Ἱεράς καί Θαυματουργού Εἰκόνος τῆς Παναγίας μας τῆς Προυσιωτίσσης (το πρωτότυπο Της εὑρίσκεται στά ἀπόκρυμνα βράχια τοῦ Προυσσοῦ, ἐκεῖ πού Η ΙΔΙΑ ἐπέλεξε νά μείνη…), εἶναι πάντοτε ἓτοιμη νά βοηθήση τόν, μετά Πίστεως καί εὐλαβίας προσευχόμενον. !

Ὁ Ἱερός Ναός της, ἒγινε καταφύγιον ὁπλαρχηγῶν ΗΡΩΩΝ τοῦ 1821 καί μέσα στήν ἂγρια ἡρεμία τοῦ ἐντυπωσιακοῦ τοπίου καί ἀπό τό ὓψος τῶν ἀποκρύμνων βράχων πού τόν περιβάλλουν, παρακολουθεῖ καί προστατεύει τούς, μετά Πίστεως καί εὐλαβείας, προσκυνοῦντας τήν Αγία Εικόνα Της…!

Οἱ δυσκολίες εἶναι πολλές στίς ἡμέρες μας καί θά εἶναι καί πιό σκληρές, ἲσως, οἱ δοκιμασίες πού θά ἀκολουθήσουν.

Ο χριστιανός πρέπει νά εἶναι ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ, νά ἒχη πάντοτε στήν ψυχήν του τήν ΕΛΠΙΔΑ καί νά χρησιμοποιῆ τό ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ ΟΠΛΟ του πού δέν εἶναι ἂλλο ἀπό τήν ζέουσα καί μετά Πίστεως, νηστείας καί δακρύων ἀναπεμπομένην, ΠΡΟΣΕΥΧΗΝ.

Ἡ Παναγία μας, εἶναι πάντοτε ἓτοιμη νά βοηθήση τόν, μετά Πίστεως καί εὐλαβίας προσευχόμενον.

Ὁ Ὀρθόδοξος Λαός μας, θά παραμείνη δεκτός στήν ἀγκαλιά Της τήν Μητρική, ὃταν κατανοήση (καί θά τό κατανοήση ἀργά ἢ γρήγορα) πώς ΜΟΝΟΝ κοντά Της θά εἶναι ἀσφαλής καί μέ τήν Χάριν Της θά ἀποτινάξη ἀπό τίς πλάτες του τά λυσσασμένα σκυλιά πού κατώρθωσαν, μέ τήν ἀνοχήν καί τήν ΕΝΟΧΗΝ ἀναξίων εκκλησιαστικών και πολιτικών Ταγών μας, νά μᾶς «διαφεντεύουν» καί νά μᾶς δημιουργοῦν μείζονα προβλήματα, προκειμένου νά μᾶς λυγίσουν καί νά μᾶς φέρουν στόν δικό τους, ΑΘΕΟ, ΑΙΡΕΤΙΚΟ, ΣΑΡΚΟΛΑΤΡΙΚΟ, ΣΑΤΑΝΙΣΤΙΚΟ καί καθ᾽ὃλα ΒΡΩΜΙΚΟ δρόμο.

Σας περιμένω τό πρωί και κάθε πρωί, μέσα ἀπό τήν καρδιά μας, μέ συντριβή καί ταπεινότητα, να προσευχηθούμε και να υμνήσωμε :

Τίς λαλήσει τάς δυναστείας Σου Αγνή? Η τίς άν εξυμνήσοι της Εικόνος Σου τήν χάριν? Πάσι γάρ τοις προσιούσιν αυτή, ψυχών τε καί σωμάτων αφθόνως χορηγείς τά ιάματα, ως ανεξάντλητος πηγή

---------------------------------------------------------

Ἀπολυτίκιον Ήχος α'.

Της Ελλάδος απάσης συ προΐστασαι πρόμαχος και τερατουργός εξαισίων τη εκ Προύσσης εικόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ, και γαρ φωτίζεις εν τάχει τους τυφλούς δεινούς τε απελαύνεις δαίμονας και παραλύτους δε συσφίγγεις αγαθή. Κρημνών τε σώζεις και πάσης βλάβης τους σοι προστρέχοντας. Δόξα τω σω ασπόρω τοκετώ, δοξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα το ενεργούντι δια σου τοιαύτα θαύματα.

Μεγαλυνάριον

Δεύτε την εικόνα την ιερά, της Προυσιωτίσσης, ασπαζόμεθα ευλαβώς, βρύουσαν παντοίων νόσων και πάσης βλάβης, ρώσιν δαψιλεστάτην και χάρην άφθονον.