Ἀπόσπασμα ἀπό τόν πρόλογο:
Ὀρθῶς καί προσφυῶς ἕνας μεγάλος Σέρβος θεολόγος εἶχε διατυπώσει τήν ἄποψη, ὅτι οἱ βίοι τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι «ἡ μοναδική παιδαγωγία τῆς Ὀρθοδοξίας» ἀλλά καί «μία ἰδιόμορφος ὀρθόδοξος ἐγκυκλοπαιδεία».
Ἐπεξηγεῖ δέ θαυμάσια καί γλαφυρώτατα, ὅτι στούς Ἁγίους μπορεῖ κανείς νά λάβη χορτασμόν τῆς πείνας καί τῆς δίψας του γιά τά αἰώνια ἀγαθά, «ἠμπορεῖ νά εὕρη κανείς ὅλα ὅσα χρειάζονται σέ μία ψυχή πεινασμένη καί διψασμένη γιά τήν αἰωνία Δικαιοσύνη καί αἰωνία Ἀλήθεια μέσα σ’ αὐτόν τόν κόσμο, πεινασμένη καί διψασμένη γιά τήν θεία ἀθανασία καί τήν αἰωνία ζωή. Ἐάν διψᾶς τήν πίστη, θά τήν εὕρης πλουσία στούς «Βίους τῶν Ἁγίων» καί θά χορτάσης τήν ψυχή σου μέ τροφή γιά τήν ὁποία ποτέ δέν θά ξαναπεινάσης…».
