ΚΛΙΝΟΝ ΤΟ ΟΥΣ ΣΟΥ ΑΓΝΗ, ΚΑΙ ΣΩΣΟΝ ΤΟΥΣ ΘΛΙΨΕΣΙ ΒΥΘΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΗΜΑΣ

ΚΛΙΝΟΝ ΤΟ ΟΥΣ ΣΟΥ ΑΓΝΗ,

ΚΑΙ ΣΩΣΟΝ ΤΟΥΣ ΘΛΙΨΕΣΙ ΒΥΘΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΗΜΑΣ

Επίκαιρο Άρθρο του π.Ευθυμίου Μπαρδάκα

Μπροστά στίς μεγάλες θλίψεις καί δοκιμασίες οι Χριστιανοί, ιερός κλήρος καί πιστός λαός, στήν Θεοτόκον καταφεύγουμε καί προσευχόμενοι παρακαλούμε : "Κλίνον τό ούς Σου Αγνή, καί σώσον τούς θλίψεσι βυθιζομένους ημάς".

Πλησίασε τά ώτα Σου γιά νά ακούσεις τήν δέησή μας Αγνή Υπεραγία Θεοτόκε, καί σώσε μας, καθώς βυθιζόμαστε μέσα στό πέλαγος τών δοκιμασιών καί των θλίψεων.

Με τά ίδια λόγια του Κανόνος του Ακαθίστου Ύμνου προσευχήθηκαν αμέτρητες χιλιάδες πονεμένων Χριστιανών στήν Παναγία.

Καί εμείς ως άνθρωποι θλιμμένοι καί πονεμένοι μέ τά ίδια λόγια προσευχόμαστε, ιδίως κατά τήν περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, πρός τήν Δέσποινά μας Θεοτόκον καί της λέμε : "Κλίνον τό ούς Σου Αγνή καί σώσον τούς θλίψεσι βυθιζομένους ημάς".

Μέ πέλαγος φουρτουνιασμένο μοιάζει η ζωή μας καί είμαστε όλοι θαλασσοδαρμένοι.

Ερχεται ο θάνατος καί αρπάζει ξαφνικά χωρίς διακρίσεις πολυαγαπημένα πρόσωπα.

Ερχεται η ασθένεια, μάς προσβάλλει καί μάς ρίχνει στό κρεββάτι του πόνου, για λίγες ημέρες, για πολλούς μήνες, πολλές φορές γιά πολλά χρόνια, ίσως καί ισόβια.

Καί άλλα κύματα μάς δέρνουν καί τραντάζουν τήν οικογενειακή μας ζωή, όπως οικονομικές δυσχέρειες, αδικίες,συκοφαντίες, ανεργεία.

Τί νά πούμε γιά τό ηθικό ναυάγιο τών παιδιών μας πάλι γιά τά κύματα των πειρασμών της αμαρτίας, πού μέ λύσα μάς κτυπούν για νά μάς βυθίσουν μέσα στό ηθικό σκοτάδι, τήν πλάνη, τό έλος της διεφθαρμένης ζωής.

Όλα αυτά καί τόσα άλλα είναι κύματα δυνατά καί μεγάλα. Μάς ταλαιπωρούν, μάς κάνουν νά κλαίμε νά τά χάνουμε. Όμως γιά νά αποφύγουμε τόν κίνδυνο του καταποντισμού, νά στρέψουμε τό βλέμμα πρός τήν Μεγάλη Μητέρα τήν Παναγία καί νά ζητήσουμε τή βοήθειά Της, τήν προστασία Της : "Κλίνον τό ούς Σου Αγνή καί σώσον τους θλίψεσι βυθιζομένους ημάς".

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗ?

Γιατί είναι η θλιμμένη Μητέρα του Κυρίου μας. Είναι η Βασίλισσα του πόνου. Θλίβεται η Παναγία από τά παιδικά Της χρόνια. Μόλις γέννησε τόν Μονογενή Της, αναγκάζεται να φύγει σέ χώρα μακρινή. Αργότερα όταν ο Υιός Της διδάσκει τά πλήθη, βλέπει τίς δολοπλοκίες των Γραμματέων καί Φαρισαίων. Τήν θλίβει η μοχθηρία καί τό μίσος των Ιουδαίων εναντίον Του. Ακούει νά τόν κατηγορούν καί νά τόν βλασφημούν.

Τέλος βλέπει τόν Υιόν του Θεού καί Παιδί Της, Σταυρωμένο στό Γολγοθά. Τόν βλέπει αιμόφυρτο μεταξύ δύο ληστών.

Πονάει η Παναγία τόσο πολύ στή ζωή της, όσο καμία άλλη μάννα, καί γνωρίζει όσο κανείς άλλος τί σημαίνει πόνος, θλίψει, δοκιμασία.

Γι΄αυτό σπεύδει νά βοηθήσει μέ τίς πρεσβείες Της αυτούς, πού την επικαλούνται.

Σ΄αυτή καταφεύγουμε, γιατί είναι καί δική μας Μητέρα. Είναι κάθε Χριστιανός αδελφός τού Χριστού καί παιδί κατά χάριν της Θεοτόκου η οποία ως Μητέρα υπερβαίνει "κατά τήν φιλοστοργίαν καί σπλάχνα, όλας τάς φυσικάς μητέρας" κατά τόν Αγιο Νικόδημο τόν Αγιορείτη.

Μητέρα μας η Παναγία!

Τιμή καί καύχημα γιά εμάς! Έτσι μπορούμε νά της ανοίγουμε τήν καρδιά μας νά τής λέμε τίς δοκιμασίες μας καί νά της ζητάμε βοήθεια καί προστασία. Καί εκείνη θά μάς κοιτάζει μέ στοργή. Δέν θά περιφρονεί τήν παράκλησή μας σε ώρες αγωνίας καί πόνου. Θα μάς ακούει καί άς είμαστε αμαρτωλοί, καί θά μεσιτεύει στόν Κύριο υπέρ ημών.

Τότε η θλιμμένη μας ψυχή θα γαληνεύει, θα παρηγοριέται, θά παίρνει δύναμη στίς δύσκολες περιστάσεις, όπως συνέβη σέ άπειρες ψυχές μέχρι τώρα.

Αυτή ως πνευματική Μητέρα μέ χαρά μάς περιμένει....!!!

"Κλίνον τό ούς Σου Αγνή, καί σώσον τούς θλίψεσι βυθιζομένους ημάς".

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ...

Αρθρο του π.Ευθυμίου Μπαρδάκα

Τό μεγαλύτερο μυστήριο τής ιστορίας ἀποκαλύπτεται σήμερα κατά τήν χαρμόσυνη καί κοσμοσωτήρια ημέρα τού Ευαγγελισμού.

Απορεί ἡ Θεοτόκος, καθώς ακούει από τόν Αρχάγγελο Γαβριήλ τόν παράδοξο χαιρετισμό. Απορεί κατόπιν καί γιά τήν φοβερή αποκάλυψη, τήν μεγαλύτερη έκπληξη τών αιώνων.

Τό μεγαλύτερο μυστήριο τοῦ Θεοῦ:

«Μή φοβού Μαριάμ», της λέει ο Αρχάγγελος. Αξιώνεσαι νά υπηρετήσης τό μεγαλύτερο Μυστήριο των αιώνων:

Θά συλλάβης στά σπλάχνα σου τον Υιόν του Θεού καί θά Τόν ονομάσης Ιησούν. Αὐτός θά είναι μέγας.. Θά Τού δώση ο Θεός Πατήρ τόν θρόνο τού Δαβίδ καί θά βασιλεύσει στούς αιώνας τών αιώνων, σέ μία βασιλεία ατελεύτητη καί παντοτινή.

Ποιός όμως είναι Αυτός πού σαρκούται?

Δέν είναι μόνον προφήτης ή Άγιος, δέν είναι Άγγελος ή Αρχάγγελος.

Είναι Υιός τού Θεού τού Υψίστου, ὁ Μονογενής, ο Συνάναρχος, ὁ Συναϊδιος καί Ομόθρονος μέ τόν Πατέρα, ὁ Δεσπότης καί Δημιουργός τού σύμπαντος κόσμου, ο Κύριος του παντός.

Αυτός γίνεται άνθρωπος, ο ίδιος ο Θεός!

Ἐκείνος πού δημιούργησε τό πλάσμα του αλλά άκακο καί ἁγνό. Εκείνος έρχεται νά

αναδημιουργήσει τόν πεσμένο καί αμαρτωλό καί δυστυχισμένο άνθρωπο.

Αυτό είναι τό φοβερό μυστήριο, πού αποκαλύπτεται σήμερα στήν Υπεραγία Θεοτόκο αλλά καί σʼ όλους τους πιστούς Χριστιανούς. Άς μας συγκλονίση η κάθοδος τού Βασιλέως τής δόξης από τά ύψη τού ουρανού πρός τή γή γιά τή σωτηρία μας. Καί άς μάς φιλοτιμήση η άπειρη συγκατάβασή του, ώστε τε νά τήν συνειδητοποιούμε καί νά ανταποκρινώμαστε στήν άπειρη αυτή αγάπη Του.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἡ Κεχαριτωμένη Κόρη τής Ναζαρέτ, αφού άκουσε τίς ακατάληπτες αυτές βουλές τού Θεού από τόν Άγγελο, θαυμάζει καί απορεί : «Πώς θά συντελεσθεί τό μυστήριο?» ερωτᾶ.

Καί ο Αρχάγγελος τού Ουρανού αποκρίνεται: "Πνεύμα Άγιο θά έλθη μέσα σου, και ἡ δύναμη τού Θεού τού Υψίστου θά σέ επισκιάσει". Οι φυσικοί νόμοι θά παραμερισθούν.

Τό αναμάρτητο καί Άγιο Βρέφος πού θά γεννηθεί θά είναι ὁ Υιός του Υψίστου.

Καί η Πάναγνος Παρθένος τής Ναζαρέτ κλίνει

τήν Αγία της κεφαλή καί αποδέχεται τήν βουλή τού Θεού :

«Ιδού η δούλη Κυρίου», λέγει. «Υποτάσσομαι πλήρως καί τελείως. Ας γίνη όπως ακριβώς μου είπες».

Μεγάλη η αποστολή! Μοναδική!

Καί αξιώνεται νά τήν εκπληρώση η απλή καί ταπεινή κόρη τής Ναζαρέτ.

Αλλά γιατί ανάμεσα στά δισεκατομμύρια όλων τών γυναικών τού κόσμου, όλων τών αιώνων, ο Θεός ξεχωρίζει καί λαμπρύνει καί τιμά τήν Κόρη τής Ναζαρέτ καί τήν καθιστά Μητέρα του?

Τί είχε η πτωχή Παρθένος τής Ναζαρέτ? Πλούτη καί δόξα? Κοινωνική θέση καί καταξίωση? Ανώτερη παίδευσι καί σοφία?

Τίποτε απʼ όλα όσα θαμπώνουν τούς ανθρώπους τού κόσμου!

Τήν διαλέγει όμως ο Θεός γιά τήν αρετή της, η οποία φανερώνεται κρυστάλλινη καί μέσα από τά λόγια καί τίς αποκρίσεις της κατά τήν συγκλονιστική αυτή στιγμή τής ζωής της.

Είναι η ταπεινή!

«Δούλη Κυρίου» ονομάζει τόν εαυτό Της, μολονότι είναι η μόνη άξια νά γίνει Μητέρα Θεού . Καί όσο ο Θεός τήν υψώνει, τόσο αυτή ταπεινώνεται.

Αλλά ἡ ταπεινή Δέσποινα τής Ναζαρέτ είναι καί τό υπόδειγμα τής υπακοής στό θέλημα τού Θεού. Καί η υπακοή της αυτή είναι τό απαύγασμα τής ταπεινώσεώς Της.

Παραδίδει τόν εαυτό Της ολόκληρο, γιά νά λάβη μέρος στό υπεροχώτερο έργο τού Δημιουργού.

Υποτάσσεται κατά πάντα.

Γιʼ αυτές λοιπόν τίς μεγάλες αρετές πού είχε η Παναγία μας ο Άγγελος τήν ονόμασε Κεχαριτωμένη! Διότι είχε επάνω Της τά υπερφυσικά χαρίσματα τού Αγίου Πνεύματος σέ ύψιστο βαθμό. Γιʼ αὐτό καί ὁ Θεός τήν διάλεξε νά φέρη στόν κόσμο τόν Σωτήρα Χριστό, τόν Βασιλέα τών όλων.

Ἡ Παναγία Παρθένος δίνει τό παράδειγμα σʼ όλους μας. Παράδειγμα αρετής καί αγιότητος, ταπεινώσεως καί υπακοής. Καί μας ζητά σιωπηλά νά τήν μιμηθούμε. Νά ταπεινοφρονούμε καί νʼ ακολουθούμε τόν βίο τής αρετής καί τής αγιότητος. Κι Αυτή θά μας σκεπάζει καί θά μας περιφρουρεί.

Όπως τό έκανε καί στό πολυβασανισμένο Έθνος μας καί τό βοήθησε τήν ημέρα τής εορτής Της νά σηκώσει τήν σημαία τής ελευθερίας καί νά το οδηγήσει στή λύτρωση.

Στήν προστασία Της νά καταφεύγουμε πάντοτε καί νά τής ζητάμε νά μας λυτρώνει «ἐκ παντοίων κινδύνων», κι εμάς καί τό Έθνος μας ΑΜΉΝ!!!

Π. Ευθύμιος

ΟΜΙΛΙΑ Β'' ΚΥΡΙΑΚΉ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΉ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Του π.Ευθυμίου Μπαρδάκα

Αδελφοί, Πατέρες, Παιδιά μου πνευματικά και φίλοι μου, Αρχίζει από σήμερα η Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού είναι περίοδος θερμότερης προσευχής, βαθύτερης μετάνοιας καί εντατικότερων αγώνων.

Τό Ιερό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής της Τυρινής, είναι μέρος της επί τού Όρους Ομιλίας του Κυρίου. Σ΄ αυτό περιέχονται βασικοί κανόνες πού αφορούν τήν αληθινή χριστιανική ζωή.

Πρώτον μας λέγει ο Κύριος, πρέπει νά συγχωρούμε τά σφάλματα των άλλων, γιατί εάν δέν τά συγχωρούμε, δέν πρόκειται νά συγχωρήσει ο Θεός καί τά δικά μας παραπτώματα.

"Εάν μή αφήτε τοίς ανθρώποις τά παραπτώματα αυτών, ουδέ ο Πατήρ υμών ο Ουράνιος, αφήσει τά παραπτώματα υμών".

Στή συνέχεια γίνεται λόγος γιά τη νηστεία. "΄Οταν νηστεύητε, μή γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί". Μή κάνετε ότι κάνουν οι Φαρισαίοι, πού νήστευαν, γιά νά φανούν στούς ανθρώπους. Άφηναν απεριποίητο τό πρόσωπό τους γιά νά φαίνονται καταβεβλημένοι από τη νηστεία. Βάδιζαν στούς δρόμους αργά αργά γιά να φαίνονται εξαντλημένοι από την ασιτία.

Η νηστεία αυτή δέν είχε καμία αξία ενώπιον του Θεού. Η μόνη αμοιβή τους ήταν οι έπεινοι των ανθρώπων, οι οποίοι κρίνουν επιφανειακά.

Η δική σου νηστεία, συνεχίζει ο Κύριος πρέπει να γίνεται διαφορετικά. Νά μή είσαι σκυθρωπός, όταν νηστεύεις. Ούτε να επιδιώκεις νά σέ δούν οι άνθρωποι καί νά σέ θεωρήσουν καλό χριστιανό αλλά νά φροντίζεις νά αρέσεις μόνο στόν Ουράνιο Πατέρα σου.

Νά αρέσεις σέ Εκείνον πού σέ βλέπει, όπου καί άν κρυφτείς, καί θά σέ βραβεύσει κάποτε φανερά, ενώπιον πάντων, Αγγέλων καί ανθρώπων.

Οι λόγοι του Κυρίου γιά τή νηστεία, είναι αναγνώριση καί έγκριση του ιερού καί πανάρχαιου θεσμού της νηστείας καί αφ ετέρου δίνει βαθύ και πνευματικό νόημα, περί νηστείας.

Οταν η διάθεση, με την οποία νηστεύει κάποιος, δέν είνα καλή, τότε δέν αξίζει τίποτα καί η νηστεία του. Μόνη η αποχή από τίς τροφές δέν σώζει. Πρέπει νά συνοδεύεται καί από ανάλογο αγώνα ψυχικό γιά τήν κατάκτηση της αρετής. Αυτόν καί μόνο άλωστε τόν σκοπό εξυπηρετεί η νηστεία.

Ο συνδυασμός της υλικής καί πνευματικής νηστείας είναι "νηστεία αληθής καί ευπρόσδεκτος" στόν Νομοδότη Κύριο, καθώς αναφέρει και η Υμνολογία της Εκκλησίας.

Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ!!!

Ερχόμαστε τώρα στόν άλλο Κανόνα της σημερινής Ευαγγελικής Περικοπής : "Μή θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γής όπου σής καί βρώσις αφανίζει καί όπου κλέπται διορύσσουσι καί κλέπτουσι".

Όλα αυτά είναι προσωρινά καί διαλύονται μέ ένα φύσημα του ανέμου. Κινδυνεύουν καί από τά στοιχεία της φύσεως και από κακοποιούς ανθρώπους.

"Θησαυρίζεται θησαυρούς εν Ουρανώ". Αποκτήστε καταθέσεις στήν τράπεζα του Ουρανού, που είναι απόλυτα ασφαλείς καί δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο. Γιά νά γίνει όμως κτήμα μας αυτός ο θησαυρός, είναι απαραίτητο νά ανοίξουμε ένα είδος λογαριασμού μέ τόν Ουρανό.

Τά έργα αγάπης πού κάνουμε κρυφά από τά μάτια των ανθρώπων. Τά δάκρυα της μετάνοιας, πού χύνομε. Ο κόπος πού καταβάλουμε γιά νά κόψουμε τά ελλατώματά μας. Η προσπάθειά μας νά οδηγήσουμε καί άλλους ανθρώπου στό Χριστό καί στήν Ορθοδοξία, όλα αυτά μάς κάνουν κατά κάποιο τρόπο μετόχους του Ουράνιου Θησαυρού. Καταχωρούνται και μας δίνουν τήν δυνατότητα με τήν Χάρη καί τό έλεος του Θεού νά είμαστε πλούσιοι εν Ουρανώ

Αδελφοί, Πατέρες, Παιδιά μου πνευματικά και φίλοι μου, Αρχίζει από σήμερα η Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού είναι περίοδος θερμότερης προσευχής, βαθύτερης μετάνοιας καί εντατικότερων αγώνων.

Η νηστεία των ημερών μάς βοηθάει πολύ στην αποφυγή της αμαρτίας. Οι δέ πυκνές Ιερές Ακολουθίες, στρέφουν συχνά τον νούν καί τήν καρδιά μας στόν Ουρανό, εκεί που βρίσκονται οι πραγματικοί θησαυροί.

Ας προσπαθήσουμε να τά ζήσουμε στην πληρότητά τους όλα, όσα προβάλει μπροστά μας αυτές τίς ημέρες η Αγία μας Εκκλησία. Τότε θά φανούν καί στη δική μας ζωή τά αποτελέσματα της αληθινής νηστείας.

Συγχρόνως θά αυξάνουν καί οι μετοχές μας στήν τράπεζα του Ουρανού
, έως ότου έρθει η ώρα, πού θά απολαμβάνουμε πλέον αιωνίως τόν Ουράνιο Θησαυρό! Αμήν

Καλή Τεσσαρακοστή!!!

Π.Ευθύμιος

Μου αρέσει!

Σχόλιο

«ΜΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ, ΤΟΙΣ ΕΡΓΟΙΣ ΤΟΙΣ ΑΚΑΡΠΟΙΣ...»

 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

«ΜΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ, ΤΟΙΣ ΕΡΓΟΙΣ ΤΟΙΣ ΑΚΑΡΠΟΙΣ...»

(Του π.Ευθυμίου)

ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΖΗΤΕΙ ο Απόστολος Παύλος από τους πιστούς είναι, να μη γίνονται αυτοί συνένοχοι σέ έργα πονηρά. Αντιθέτως, να ελέγχουν τα έργα αυτά. «Μη συγκοινωνείτε, λέγει, τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε».

Και είναι τόσο δίκαιο αυτό που ζητεί γιατί, πώς είναι δυνατόν ένας χριστιανός νά είναι «τέκνον φωτός» καί συγχρόνως να αναμιγνύεται σέ έργα σκότους;

Εάν αναμιχθεί ο πιστός με τους πονηρούς και τα πονηρά εργα, αμέσως παύει να είναι φωτεινός. Μολύνεται, δηλητηριάζεται, μπαίνει στο σκότος της αμαρτίας, γίνεται αιχμάλωτος του πονηρού.

Γι’ αυτό φωνάζει ο Απόστολος να προσέχωμε. Γιατί τα πλοκάμια της αμαρτίας εκτείνονται παντού και ζητούν να περιτυλίξουν κάθε άνθρωπο που δεν επαγρυπνεί.

Ναι με υποσχέσεις, ταξίματα και μεθοδίες η αμαρτία γοητεύει κάθε ράθυμο και αμελή. Ο πιστός όμως προσέχει. Και φωτιζόμενος από τον λόγο και την χάρι του Θεού, λέγει σταθερά το «όχι» του προς τα έργα και τα όργανα του σκότους.

Δεν δέχεται ούτε συζήτηση και διώχνει και κάθε σκέψη ακόμα περί συμμετοχής σέ έργα πονηρά, ύποπτα, σέ έργα που δεν αντέχουν στο φως και τα οποία «αισχρόν εστί και λέγειν».

Επί πλέον ο Χριστιανός πρέπει, κατά τον Απόστολο Παύλο, να παίρνει και αυστηρή στάση απέναντι των έργων αυτών.

Και πρώτα, να δημιουργεί φραγμό με την φωτεινή ζωή του και να αποθαρρύνει τους πονηρούς, οι οποίοι ζητούν συνενόχους.

Αλλά και με την διαμαρτυρία και τον δίκαιο έλεγχο να αντιστέκεται στο κακό, να το φανερώνει, να επισημαίνει τον κίνδυνο και έτσι να ματαιώνει, κατά το δυνατόν, την επέκτασή του.

Γιατί οι πονηροί αποθρασύνονται, όταν οι άλλοι γύρω τους αδιαφορούν. Ενώ όταν ελέγχονται, υπάρχουν ελπίδες να συγκρατηθούν. Μόνο που ο έλεγχος θα πρέπει να γίνεται με αγάπη χριστιανική και όχι με μίσος και πάθος.

Να γίνεται με θάρρος, αλλά και με λόγους συνετούς, αδελφικούς, πειστικούς.

Για να οικοδομή και να μη γκρεμίζει. Γιά να ωφελεί τους άλλους και όχι να τους κάνει περισσότερο σκληρούς.

(αύριο η συνέχεια)

«ΜΗ ΩΣ ΑΣΟΦΟΙ ΑΛΛ’ ΩΣ ΣΟΦΟΙ»

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

«ΜΗ ΩΣ ΑΣΟΦΟΙ ΑΛΛ’ ΩΣ ΣΟΦΟΙ»

ΕΠΕΙΔΗ Ο ΚΟΣΜΟΣ είναι γεμάτος σκάνδαλα και πειρασμούς, γι’ αυτό συμβουλεύει ο Απόστολος Παύλος : «Βλέπετε ουν πώς ακριβώς περιπατείτε, μη ως άσοφοι αλλ’ ως σοφοί».

Προσέχετε πώς ακριβώς σ υ μ π ε ρ ι φ έ ρ ε σ τ ε, να μη είστε ασύνετοι αλλά συνετοί και σοφοί.

Η προσοχή αυτή πρέπει να είναι γνώρισμα του αγωνιστού Χριστιανού και πρέπει να την έχωμε ανεπτυγμένη σέ μεγάλο βαθμό.

Γιατί μας κυκλώνει το κακό και οι πειρασμοί μα περιστοιχίζουν.

Τι κάνει εκείνος που κρατάει ένα θησαυρό; Μήπως αμελεί, αδιαφορεί και τον αφήνει έκθετο; Καθόλου βέβαια. Αλλά τον προσέχει και επαγρυπνεί, για να μη τον χάση.

Έτσι πρέπει να προσέχωμε και εμείς, γιατί έχομε ασυγκρίτως πολυτιμότερο αγαθό να φυλάμε, την αθάνατη ψυχή μας.

Και είναι ανάγκη να προσέχομε πώς ζούμε, πού πηγαίνομε, τι κάνομε και τι λέμε. Αυτό εννοεί ο Απόστολος όταν γράφη : «Βλέπετε ουν π ώ ς α κ ρ ι β ώ ς περιπατείτε».

Προσέχετε π ώ ς ζ ή τ ε. Και προσθέτει «Μή ως άσοφοι αλλ’ ως σοφοί». Άσοφος είναι εκείνος που δεν φυλάει τον θυσαυρό που του χάρισε ο Θεός και με την απροσεξία του τον χάνει και απογυμνώνεται από την χάρι του. Αυτός είναι πραγματικά άσοφος και ας έχει πιθανόν πτυχία και διπλώματα.

Σοφός και συνετός είναι εκείνος που ζεί με προσοχή και φόβο Θεού. Και επειδή και τώρα «αι ημέραι πονηραί εισί», όπως τότε, δεν αφήνει τον καιρό του να περνά άκαρπος με φλυαρίες και άχρηστες ασχολίες. Αλλά με ζήλο τον αξιοποιεί για την πνευματική του προκοπή.

Μελετά π.χ. τον λόγο του Θεού συχνά και τρέφει την ψυχή του. Υψώνει έπειτα την ψυχήν του προς τον Θεόν και προσεύχεται.....

Π. Ευθύμιος Μπαρδάκας

**********************************************